مهدی

از ویکی معارف مهدوی
پرش به: ناوبری، جستجو

توضیح مفهومی

اصطلاح‌نامه

مترادفات

از واژه «مهدی» بجای واژه‌های زیر استفاده کنید:

حضرت مهدی(عج)

اعم

لقب امام زمان (عج)

برش متن از منابع

  • الغیبه صفحه 254:

( أنا ) ( 2 ) المهدی ، أنا قائم الزمان ، أنا الذی أملاها عدلا کما ملئت ظلما وجورا ،

( 2 ) لیس فی الاصل.

  • الغیبه صفحه 272:

ولد علیه السلام بسامراء سنة ست وخمسین ومائتین ، أمه صقیل ویکنی أبا القاسم ، بهذه الکنیة أوصی النبی صلی الله علیه وآله وسلم أنه قال : " اسمه کاسمی ( 3 ) وکنیته کنیتی " ، لقبه المهدی ، وهو الحجة ، وهو المنتظر ، وهو صاحب الزمان علیه السلام . قال إسماعیل بن علی : دخلت علی أبی محمد الحسن بن علی علیهما السلام فی المرضة التی مات فیها وأنا ( 4 ) عنده ، إذ قال لخادمه عقید - وکان الخادم أسود نوبیا قد خدم من قبله علی بن محمد وهو ربی الحسن علیه السلام - فقال [ له ] ( 5 ) یا عقید إغل لی ماء بمصطکی ، فأغلی له ثم جاءت به صقیل الجاریة أم الخلف علیه السلام . فلما صار القدح فی یدیه وهم بشربه فجعلت یده ترتعد حتی ضرب القدح ثنایا الحسن علیه السلام ، فترکه من یده ، وقال لعقید : أدخل البیت فإنک تری صبیا ساجدا فأتنی به . قال أبو سهل : قال عقید : فدخلت أتحری فإذا أنا بصبی ساجد رافع سبابته نحو السماء ، فسلمت علیه فأوجز فی صلاته فقلت : إن سیدی یأمرک ( 3 ) فی نسخ " أ ، ف ، م " إسمه إسمی . ( 4 ) فی نسخ " أ ، ف ، م " فأنا . ( 5 ) من البحار ونسخ " أ ، ف ، م " . ^273^ بالخروج إلیه ، إذا جاءت أمه صقیل فأخذت بیده وأخرجته إلی أبیه الحسن علیه السلام . قال أبو سهل : فلما مثل الصبی بین یدیه سلم وإذا هو دری اللون ، وفی شعر رأسه قطط ، مفلج الاسنان ، فلما رآه ( 1 ) الحسن علیه السلام بکی وقال : یاسید أهل بیته إسقنی الماء فإنی ذاهب إلی ربی ، وأخذ الصبی القدح المغلی بالمصطکی بیده ثم حرک شفتیه ثم سقاه فلما شربه قال : هیئونی للصلاة ، فطرح فی حجره مندیل فوضأه الصبی واحدة واحدة ومسح علی رأسه وقدمیه . فقال له أبو محمد علیه السلام : إبشر یا بنی فأنت صاحب الزمان ، وأنت المهدی ، وأنت حجة الله علی ( 2 ) أرضه ، وأنت ولدی ووصیی وأنا ولدتک وأنت محمد بن الحسن بن علی بن محمد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن الحسین بن علی بن أبی طالب علیهم السلام ( 1 ) فی نسخة " ف " فلما رأی . ( 2 ) فی نسخة " ف " فی أرضه.

  • الغیبه صفحه 336:

282 - وروی سعد بن عبد الله الاشعری ، عن محمد بن الحسین بن أبی الخطاب ، عن الحسن بن علی بن فضال عن ثعلبة بن میمون ، عن مالک الجهنی ، عن الاصبغ بن نباتة قال : أتیت أمیر المؤمنین علیه السلام فوجدته متفکرا ( 3 ) ینکت فی الارض فقلت : یا أمیر المؤمنین ما لی أراک متفکرا ( 4 ) تنکت فی الارض ؟ أرغبة منک فیها ؟ . فقال : لا والله ما رغبت فیها ولا فی الدنیا یوما قط ، ولکن فکرت فی مولود یکون من ظهر الحادی عشر من ولدی ( 5 ) هو المهدی ، الذی یملاها قسطا وعدلا کما ملئت ظلما وجورا ، تکون له حیرة وغیبة یضل فیها أقوام ویهتدی فیها آخرون ( 6 ) .

( 3 ، 4 ) فی نسخ " أ ، ف ، م " مفکرا . ( 5 ) قوله " من ولدی " صفة لمولود لا أنه متعلق بالحادی عشر أی مولود من ولدی من ظهر الحادی عشر من الائمة علیهم السلام . ( 6 ) تقدم فی ح 127 مع زیادة فی آخره له تخریجات ذکرناها هناک.

  • الغیبه صفحه 454:

463 - وعنه ، عن إسماعیل بن عیاش ، عن الاعمش ، عن أبی وائل ( 3 ) ، عن حذیفة قال : سمعت رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم وذکر المهدی فقال : إنه یبایع بین الرکن والمقام ، اسمه أحمد و عبد الله والمهدی ، فهذه أسماؤه ثلاثتها ( 4 ) . ( 3 ) قال فی تهذیب التهذیب : شقیق بن سلمة الاسدی أبو وائل الکوفی . أدرک النبی صلی الله علیه وآله وسلم ولم یره . مات سنة 82 بعد الجماجم فی خلافة عمر بن عبد العزیز . ( 4 ) عنه البحار : 52 // 290 ح 33 وإثبات الهداة : 3 // 514 ح 356 ومنتخب الاثر : 468 ح 1 . = ( ^455^

= وأخرجه فی منتخب الانوار المضیئة : 25 عن الخرائج : 3 // 1149 عن حذیفة مثله . ویأتی فی ح 486.

  • الغیبه صفحه 470:

486 - الفضل بن شاذان ، عن إسماعیل بن عیاش ، عن الاعمش ، عن أبی وائل ، عن حذیفة بن الیمان ، قال : سمعت رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم یقول وذکر المهدی : إنه یبایع بین الرکن والمقام إسمه أحمد و عبد الله والمهدی فهذه أسماؤه ثلاثتها.

  • الغیبه صفحه 471:

489 - عنه ، عن موسی بن سعدان ، عن عبد الله بن القاسم الحضرمی ، عن أبی سعید الخراسانی قال : قلت لابی عبد الله علیه السلام : المهدی والقائم واحد ؟ . فقال : نعم . فقلت : لای شئ سمی المهدی ؟ . قال : لانه یهدی إلی کل أمر خفی ، وسمی القائم لانه یقوم بعدما یموت ، إنه یقوم بأمر عظیم ( 4 ) . ( 4 ) عنه البحار : 51 // 30 ح 6 وإثبات الهداة : 3 // 516 ح 365 . وقد تقدم ذیله فی ح 403 مع تخریجاته.

  • کمال الدین و تمام النعمة صفحه 267:

فهو إمام تقی نقی بار مرضی هاد مهدی أول ________________________________________ 268 العدل وآخره ( 1 ) ( 1 ) فی بعض النسخ : " مهدی یحکم بالعدل ویأمر به ".

  • نجم الثاقب صفحه 106:

صد و سی و نهم "مهدی"، صلوات الله علیه که اشهر اسماء و القاب آن حضرت است در نزد جمیع فرق اسلامیه وشیخ طوسی در غیبت خود روایت کرده از ابی سعید خراسانی که او سئوال نمود از امام صادق علیه السلام که چرا نامیده شده آن جناب به ‏مهدی فرمود زیرا که او هدایت ^ 107 ^ می کند مردم را بسوی هر امر مخفی. شیخ مفید در ارشاد روایت کرده از آن جناب که فرمود قائم علیه السلام را مهدی نامیدند به آن دلیل که هدایت می نماید مردم را به سوی امری که از او گم شده اند. یوسف بن یحیی السلمی در کتاب عقد الدرر فی الاخبار الامام المنتظر از حضرت باقر علیه السلام روایت کرده که فرمود مهدی را، مهدی می گویند زیرا که هدایت می کند بسوی امری خفی و بیرون می آورد تورات و انجیل را از زمینی که آن را انطاکیه می گویند. به روایت دیگرحضرت باقر علیه السلام فرمود: نامیده شده به مهدی زیرا که او هدایت‏ می کند به سفرها از تورات پس بیرون می آورد آنها را از کوههای شام و دعوت می کند به سوی آنها یهود را واسلام می آورند برای این کتب قریب سی هزار نفر. به روایت‏ دیگر او را مهدی نامیدند به جهت آنکه ‏هدایت می کند به سوی کوهی از کوههای شام پس بیرون می آورد بر دستش جماعتی‏از یهود و در این اخبار اشکالی است زیرا که آنچه فرمودند با معنی هادی مناسبت دارد که به معنی راه نماینده است نه با مهدی که به معنی هدایت یافته است به راه راست و به ضم میم هم نشاید زیرا که او کسی است که هدیه برای کسی میفرستد و توضیح جواب از این اشکال در لقب هادی خواهد شد انشاء الله تعالی.

منابع

  1. الغیبه : صفحه 254، 272، 336، 454، 470، 471
  2. کمال الدین و تمام النعمة : صفحه 267
  3. نجم الثاقب : صفحه 106