پژوهشکده مدیریت اطلاعات و مدارک اسلامی

توضیح مفهومی

ادات تحسّر : ادات بیانگر حسرت و اندوه

«تحسّر» یعنی اندوه و حسرت خوردن. و ادوات تحسّر یعنی کلماتی که در این معنا به کار رفته‌اند؛ مانند: «ویل» در «یَا وَیْلَنَا مَن بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا...»؛ «ای وای بر ما، چه کسی ما را از آرامگاهمان برانگیخت؟ » (یس// 52) ، و: «قَالَ یَا وَیْلَتَا أَعَجَزْتُ أَنْ أَکُونَ مِثْلَ هَذَا الْغُرَابِ...»؛ «(قابیل) گفت وای بر من، آیا عاجزم که مثل این زاغ باشم؟ » (مائده// 31).

منابع

  1. البرهان فی علوم القرآن (با حاشیه) جلد 4 : صفحه 444
  2. الاتقان فی علوم القرآن جلد 2 : صفحه 307

اصطلاح‌نامه

اعم

ادوات قرآن

منابع

  • الاتقان فی علوم القرآن جلد 2 : صفحه 307
  • البرهان فی علوم القرآن (با حاشیه) جلد 4 : صفحه 444
  • البرهان فی علوم القرآن جلد 4 : صفحه 468
  • قرآن ثقل اکبر : صفحه 187