پژوهشکده مدیریت اطلاعات و مدارک اسلامی

برای دیدن زیررده‌ها بر روی "◄" کلیک کنید:

توضیح مفهومی

ادات عطف : ادات عطف‌کننده یک کلمه یا جمله به ماقبل

ادوات عطف حروفی هستند که کلمه یا جمله را به ماقبل خود عطف می‌کنند؛ مانند:

1. واو: «فَأَنجَیْنَاهُ وَأَصْحَابَ السَّفِینَةِ»؛ «و او را با کشتی‏نشینان برهانیدیم» (عنکبوت// 15) . در این‌جا «اصحاب السفینه» با «واو» بر ضمیر «ه» عطف شده است.

2. فاء: «سَأَلُواْ مُوسَی أَکْبَرَ مِن ذَلِکَ فَقَالُواْ أَرِنَا اللّهِ جَهْرَةً»؛ «البته از موسی بزرگتر از این را خواستند و گفتند خدا را آشکارا به ما بنمای» (نساء// 153) .

3. ثمّ: حرف عطفی است که به معنای «ترتیب» نیز می‌آید؛ مانند: «خَلَقَکُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا»؛ «شما را از نفسی واحد آفرید سپس جفتش را از آن قرار داد» (زمر// 6).

منابع

  1. الاتقان فی علوم القرآن جلد 2 : صفحه (347-348)
  2. الاتقان فی علوم القرآن جلد 2 : صفحه 304

اصطلاح‌نامه

اعم

ادوات قرآن

اخص

اَمْ، واو ثمانیه

نمایه‌های موضوعی

جستجوی محتوای اطلاعاتی منابع به منظور دستیابی کاربران به موضوع مورد نظر از بین سایر موضوعات، از طریق واژگان کنترل شده(اصطلاح‌نامه).

برای دسترسی به نمایه‌های شامل واژه ادات عطف به زیرصفحه ادات عطف/نمایه‌های موضوعی مراجعه کنید.

منابع

  • الاتقان فی علوم القرآن جلد 2 : صفحه 304، (347-348)
  • الاتقان فی علوم القرآن : صفحه (190-194)
  • الاحکام فی اصول الأحکام جلد 1 : صفحه 56
  • المحصول فی علم اصول الفقه جلد 1 : صفحه 365
  • قرآن ثقل اکبر : صفحه 60