پژوهشکده مدیریت اطلاعات و مدارک اسلامی


احتیاط جزئی به عمل به احتمال راجح ، برای دست یابی به واقع اطلاق می‌شود.

تعریف

احتیاط جزئی، مقابل احتیاط تام می‌باشد و عبارت است از اهتمام مکلف برای دست یابی به واقع، فقط از طریق عمل به مظنونات و ترک مشکوکات و موهومات ( امتثال احتمالی ).

توضیح

از طرفی چون احتیاط در تمام مشتبهات مظنونات، مشکوکات و موهومات سبب عسر و حرج می‌گردد، واجب نیست، و از طرف دیگر، مقتضای جمع بین قاعده «نفی عسر و حرج» و « احتیاط » این است که فقط در قسمتی، به احتیاط عمل شود؛ بنابراین، مکلف تنها به مظنونات عمل کرده، و در مشکوکات و موهومات، به خاطر تعارض آن با قاعده نفی عسر و حرج ، احتیاط نمی‌کند.[۱][۲][۳]

پانویس

الگو:پانویس

==منبع==فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص99، برگرفته از مقاله «احتیاط جزئی».
  1. مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج2، ص473.
  2. فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج4، ص 383-382.
  3. جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج6، ص29.