پژوهشکده مدیریت اطلاعات و مدارک اسلامی

توضیح مفهومی

ذات الاشاجِع: از اجزای حیوان.

ذات الأشاجع - که اشاجع نیز بر آن اطلاق شده1- در لغت عبارت است از بن انگشتان متصل به عصب پشت دست؛ 2 لیکن در مراد از آن در حیوان، که موضوع حکم فقهی قرار گرفته اختلاف است. برخی مراد از آن را عصب موجود در سُم دانسته‏اند. 3 برخی از آن به چیزی که میان سم است، تعبیر کرده‏اند. 4 برخی گفته‏اند: ذات الأشاجع به معنای نخست، در چارپایان حلال گوشت وجود ندارد مگر آنکه گفته شود: مراد از ذات الأشاجع اعم از بن انگشتان، سُم و غیر آن است که در گوسفند شتر و گاو یافت می‏شود و ممکن است به معنای نخست در پرندگان یافت شود، هرچند تمیز دادن آن مشکل است. 5 برخی مراد از آن را نامعلوم دانسته‏اند. 6 از آن در باب اطعمه و اشربه سخن گفته‏اند.

در حرمت یا کراهت خوردن ذات الأشاجعِ حیوان حلال گوشت، مانند گاو، گوسفند و شتر اختلاف است. بسیاری آن را حرام دانسته‏اند. 7

1. الروضة البهیة 2 310 /7. لسان العرب/ واژه 'شجع' × 3. ملاذ الاخیار 271 /14؛ کشف اللثام 277 /9؛ ریاض المسائل 4 188 /12. توضیح المسائل مراجع 5 596 /2. مجمع الفائدة 6 244 /11. جواهر الکلام 349 - 348. 7 349 - 348 /36؛ مختلف الشیعة 315 - 313 /8.

منابع

  1. فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (ع) جلد 3 : صفحه 699

اصطلاح‌نامه

یادداشت دامنه

چیزی که در میان سُم حیوان است.

مترادفات

از واژه «ذات الاشاجع» بجای واژه‌های زیر استفاده کنید:

اشاجع

اعم

محرمات حلال گوشت

منابع

  • الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیة جلد 7 : صفحه 310
  • المهذب البارع جلد 4 : صفحه 215
  • الموسوعه الفقهیه المیسره جلد 4 : صفحه 89
  • توضیح المسائل مراجع جلد 3 : صفحه 527
  • جواهرالکلام فی شرح الشرایع الاسلام جلد 36 : صفحه 348
  • فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (ع) جلد 3 : صفحه 699