قرائات و قراء

از ویکی علوم اسلامی
پرش به: ناوبری، جستجو
برای دیدن زیررده‌ها بر روی "◄" کلیک کنید:

توضیح مفهومی

قرائات و قراء : شاخه‌ای از علوم قرآنی؛ پیرامون شیوه‌ها، انواع و شرایط قرائت و طبقات قرّا و اصول قرائات آنها

یکی از مباحث تاریخی در علوم قرآنی «شناسایی قرائات و قراء» است. در این شاخه از مباحث علوم قرآنی، زندگانی و شرح‌حال قاریان و نیز شیوه‌های قرائت آنان بررسی و نیز از قرائت‌های صحیح، آحاد، متواتر، ارکان صحت قرائات، طبقات قراء و… نیز سخن گفته می‌شود.

در میان علوم اسلامی، اولین علمی که تکوّن یافت علم قرائت، و پس از آن علم تفسیر بود. علم قرائت مربوط به لفظ قرآن است که چگونه خوانده شود، و علم تفسیر مربوط به مفاهیم و معانی کلام الله مجید است.

در علم قرائت، اصول و قواعد وقف و وصل و مدّ و تشدید و ادغام و غیره بیان می‏شود. بعلاوه بعضی از کلمات قرآن کریم که به شکلهای مختلف قرائت‏شده است، شکل‌های مختلف قرائت آنها بیان می‏شود.

صحابه، قرآن را از پیغمبر اکرم می‏آموختند. رسول اکرم بعضی از صحابه را مستقیما تعلیم می‏دادند و سپس آنان را مأمور تعلیم برخی دیگر می‏کردند. تابعین که عصر رسول اکرم را درک نکرده بودند قرآن را از صحابه آموختند. در همین وقت‏بود که گروهی متخصص قرائت و تعلیم صحیح قرآن به وجود آمد و عامه مسلمانان که در این هنگام زیاد شده بودند و با حرص و ولع شدید به تعلم قرآن رو کرده بودند، به این متخصصان رو می‏آوردند. این متخصصان کیفیت قرائت ‏خود را از ائمه یا از صحابه روایت می‏کردند و هر کدام به نوبه خود شاگردان و متخصصانی تربیت می‏کردند که در کتب تواریخ و تراجم ضبط شده است.

منابع

  1. پژوهشی در تاریخ قرآن کریم : صفحه (309-383)

اصطلاح‌نامه

اعم

علوم قرآن (حوزه اصلی)

اخص

قرائت قرآن ( علوم قرآنی )، قرّاء

منابع

  • آنچه باید از قرآن بدانیم جلد 1 : صفحه 410
  • الاعجاز البیانی للقرآن : صفحه 125
  • پژوهشی در تاریخ قرآن کریم : صفحه (309-383)